Vojnová hudba z počítača
Z kultúrnej prílohy Stentora, štvrtok 14. apríla 2005
autor: MADELEINE RED
Kultúrna redakcia de Stentor

Kadencia syčiacich a pomaly sa pariacich vlakov. Hrozivé zvuky tohto ťažkého kroku sú nielen ťažšie z dôvodu ťažnej hudby Fred Vogels pod, ale s názvom: „Vlaky Osvienčimu“. Skladateľ z Drontenu pracuje na rozsiahlom cykle s názvom Back to Normandy, ktorej súčasťou je aj táto kompozícia. Navštívené vyzbrojené kamerou Fred Vogels v roku 2002 prvýkrát pristávajúce pláže v Normandii. O ďalšie dva roky znova. „Robil som tam filmy, ale myslel som si, že by sa mala pridať hudba.“ Fred Vogels was slagwerker en speelde jarenlang in orkesten als Residentie Orkest, Concertgebouw Orkest, het Nederlands Blazers Ensemble, Asko en Schönberg Ensemble en gaf les aan gerenommeerde drummers. Totdat hij oorsuizingen kreeg. Door het teveel aan lawaai moest hij het concertpodium vaarwel zeggen. Hij werd o­nder meer directeur van de muziekschool in Dronten en deed wat hij altijd al naast het musiceren deed: componeren. Componeren doet hij vooral voor zichzelf. De componist - altijd al handig geweest met computers - heeft zijn muziek en films over de oorlog op zijn website gezet. Met honderdduizenden 'hits' per jaar wordt deze bijzonder goed bezocht. Aanvankelijk ging hij naar Normandië, uit interesse voor en grote betrokkenheid met de Tweede Wereldoorlog. Zijn vader heeft in een werkkamp in Duitsland gezeten, zijn schoonouders zaten in een Jappenkamp en ooms hebben aan de Birma-spoorlijn gewerkt. 'Alles was doordrenkt met oorlog, maar er werd over gezwegen,' vertelt hij. 'Pas aan het eind van hun leven kwam het omhoog. De trauma's, herinneringen en het verdriet die zo lang waren weggeduwd, kwamen naar buiten.'Naast zijn werk als slagwerker heeft hij vanaf de jaren zeventig muziek geschreven, o­nder meer voor de Haagsche Comedie. Jarenlang componeerde hij weinig, maar de laatste jaren pakte hij de draad weer op. Ook met arrangementen van oorlogsliedjes, wat hem eind deze maand een o­ntmoeting met Vera Lynn (We'll meet again) in Engeland oplevert. 
Nakrúcal videá o vojne a spomienkach. Jeho hudba je stále, pomalá a pôsobivá. Na pamiatku šesťdesiatich rokov Osvienčimu napísal hudbu o vlakoch, ktoré mali ako konečnú stanicu tento koncentračný tábor. Stavil na príbehy, knihy a filmy. „Nič nepredstieram, ale obyvatelia tábora mi hovoria, že som veľmi dobre navodil náladu. Napriek tomu, že vlaky zneli inak. “ 
Het is filmmuziek, het genre waar hij zelf het meest van houdt. Het is niet gecomponeerd volgens de hedendaagse traditie, vindt hij: 'Het is pure muziek, het komt van binnenuit. Ik werk ook niet met potlood en papier met notenbalken. Ik speel een melodietje in mijn hoofd na en zet dat op de computer. Hoor ik een hobo, dan pak ik een hobo.' Alle instrumenten haalt hij uit synthesizers, waarmee hij vervolgens 'een collage van geluiden' maakt. FanfareUitgeverij Molenaar Edition geeft zijn muziek sinds kort uit en heeft het deze week op de Frankfurter Music Messe gepresenteerd. Hij verwacht dat zijn muziek bij diverse herdenkingen zal klinken, in binnen- en buitenland. 'Het is geschikt voor harmonie- en fanfare-orkesten en brassbands en het is niet moeilijk om te spelen. Ik gebruik geen virtuositeit. Zelf heb ik heel veel wereldpremières gespeeld. Maandenland studeer je hard, waarna het voorgoed in de la verdwijnt. Het was soms te moeilijk om te spelen, laat staan naar om te luisteren. Dat dient geen doel.' Zijn muziek moet nog worden omgezet voor fanfares en brassbands, want oorspronkelijk heeft hij het gecomponeerd voor een symfonieorkest. 'Daar heb ik jarenlang in gespeeld, dus dat geluid zit heel erg in mijn hoofd,' verklaart hij. 'Ik ken de instrumenten en weet hoe een orkest in elkaar zit. Doordat ik jarenlang slagwerker was, heb ik altijd goed kunnen luisteren. Want als slagwerker heb je vaak het minst te doen van iedereen. Zo nu en dan verkoop je een klap en verder is het een rustig baantje. Zo heb ik het medium orkest goed leren kennen; weinig instrumenten hebben nog geheimen voor mij.'VerbazingAl die kennis gebruikt hij nu om zijn verhaal te vertellen. Het verhaal van de oorlog. 'Tijdens de bezoeken aan Normandië vertellen o­nbekende mensen mij hun verhalen. Ik film het, luister ernaar en dan o­ntstaat muziek. Ik probeer dat gevoel te uiten. Daarmee vertel ik het op mijn manier na. Het is niet altijd vrolijke muziek, maar zwaar werk is het niet. Ik doe gewoon mijn werk en als ik het terughoor luister ik vaak met stijgende verbazing naar wat ik heb gemaakt.' Zijn muziek o­ntstaat op de computer, met behulp van samples. 'Ik maak gebruik van levende instrumenten, zonder levende mensen,' noemt hij het. Zijn muziek is voorlopig ook alleen via de computer of cd te beluisteren. 'Zo'n stuk als 'The trains of Auschwitz' is live ook moeilijk te spelen.' Maar met de uitgeverij naast zich zal zijn muziek vaker klinken, verwacht hij. 
Doteraz si jeho hudbu sťahovalo veľa ľudí po celom svete. Americkí študenti ho používajú na promočné projekty, jeho filmy a hudba boli stiahnuté tisíckrát po celom svete. Čoskoro bude musieť byť zaplatené, pretože vydavateľ je teraz spoluvlastníkom. Ale to nie je jeho cieľ. "Všetko, čo chcem, je, aby to bolo presvedčivé." Myslím si, že je to veľká česť, keď moja hudba hrá pri spomienkach. A ak moja hudba môže prispieť k piesni „Nie wieder“, už nikdy do vojny. Aký väčší význam môžete ešte dosiahnuť? “Hudba a filmy od Fred Vogels op www.fredvogels.nl en www.backtonormandy.org 16. apríla v Quintuse (Vloeddijk 38 v Kampene) si šesťdesiat rokov vojny pripomenie a zatancuje Vogels.

Komentáre0)

Zatiaľ tu nie sú žiadne komentáre

Zanechať svoje pripomienky

  1. Uverejňuje komentár ako hosť.
Prílohy (0 / 3)
Zdieľajte svoju polohu